۳ مدیریت پیکربندی
در طول پیکربندی کانال، پیکربندی سرویس، پیکربندی لینک منطقی لایه نوری و پیکربندی نقشه توپولوژی مجازی لینک مورد نیاز است. اگر یک کانال واحد با یک مسیر حفاظتی پیکربندی شود، پیکربندی کانال در این زمان پیچیدهتر خواهد بود و مدیریت پیکربندی متعاقب آن نیز پیچیدهتر خواهد بود. یک جدول سرویس اختصاصی فقط برای مدیریت جهت کانال مورد نیاز است و جهتهای تجاری باید در جدول با استفاده از خطوط ممتد و خطچین متمایز شوند. هنگامی که مکاتبات بین کانالهای OTN و لینکهای IP مدیریت میشود، به خصوص در مورد حفاظت OTN، یک لینک IP باید با چندین کانال OTN مطابقت داشته باشد. در این زمان، میزان مدیریت افزایش مییابد و مدیریت پیچیده میشود، که همچنین مدیریت جداول اکسل را افزایش میدهد. الزامات، برای مدیریت کامل تمام عناصر یک کسب و کار، تا 15 مورد. وقتی یک مهندس میخواهد یک لینک خاص را مدیریت کند، باید فرم اکسل را پیدا کند و سپس برای یافتن متناظر به NMS سازنده مراجعه کند و سپس مدیریت عملیات را انجام دهد. این امر مستلزم همگامسازی اطلاعات در هر دو طرف است. از آنجایی که پلتفرم NMS مربوط به OTN و فایل اکسل ساخته شده توسط مهندس، دو داده ساخته دست بشر هستند، به راحتی میتوان اطلاعات را از همگامسازی خارج کرد. هرگونه اشتباهی باعث میشود اطلاعات تجاری با رابطه واقعی مغایرت داشته باشد. به همین ترتیب، ممکن است هنگام تغییر و تنظیم، بر کسب و کار تأثیر بگذارد. بنابراین، دادههای تجهیزات سازنده از طریق رابط northbound به یک پلتفرم مدیریتی جمعآوری میشود و سپس اطلاعات لینک IP در این پلتفرم تطبیق داده میشود تا اطلاعات به طور خودکار با توجه به تغییرات سرویس شبکه موجود تنظیم شوند و مدیریت متمرکز اطلاعات تضمین شود. و یک منبع واحد برای اطمینان از صحت اطلاعات مدیریت پیکربندی وجود دارد.
هنگام پیکربندی ارائه خدمات OTN، شرح اطلاعات هر رابط را تهیه کنید و سپس اطلاعات OTN را از طریق رابط northbound ارائه شده توسط OTN NMS جمعآوری کنید و شرح مربوطه را با اطلاعات پورت جمعآوری شده توسط دستگاه IP از طریق رابط northbound جفت کنید. مدیریت مبتنی بر پلتفرم کانالهای OTN و لینکهای IP، نیاز به بهروزرسانی دستی اطلاعات را از بین میبرد.
برای استفاده از شبکه انتقال DCI، سعی کنید از پیکربندی سرویس اتصال متقابل الکتریکی اجتناب کنید. این روش از نظر منطق مدیریتی بسیار پیچیده است و برای مدل شبکه DCI کاربرد ندارد. میتوان از همان ابتدای طراحی DCI از آن اجتناب کرد.
۴ مدیریت هشدار
با توجه به سربار مدیریتی پیچیده OTN، نظارت بر سیگنال در طول انتقال از راه دور، و مالتی پلکس کردن و تودرتو کردن ذرات سرویس مختلف، یک خطا ممکن است دهها یا صدها پیام هشدار را گزارش کند. اگرچه سازنده، هشدارها را در چهار سطح طبقهبندی کرده است و هر هشدار نام متفاوتی دارد، اما هنوز از دیدگاه بهرهبرداری و نگهداری یک مهندس بسیار پیچیده است و برای تعیین علت خرابی در وهله اول به پرسنل باتجربه نیاز دارد. عملکرد ارسال خطا در تجهیزات سنتی OTN عمدتاً از مودم SMS یا ارسال ایمیل استفاده میکند، اما این دو عملکرد مخصوص ادغام با پلتفرم مدیریت هشدار شبکه موجود سیستم پایه شرکت اینترنتی هستند و هزینه توسعه جداگانه آن زیاد است، بنابراین باید کارهای بیشتری انجام شود. رابط استاندارد northbound اطلاعات هشدار را جمعآوری میکند، عملکردها را گسترش میدهد و در عین حال پلتفرمهای مرتبط موجود شرکت را حفظ میکند و سپس هشدار را به مهندس بهرهبرداری و نگهداری ارسال میکند.
بنابراین، برای پرسنل بهرهبرداری و نگهداری، لازم است که اجازه دهید پلتفرم به طور خودکار اطلاعات هشدار تولید شده توسط خطای OTN را همگرا کند و سپس اطلاعات را دریافت کند. بنابراین، ابتدا طبقهبندی هشدار را روی OTN NMS تنظیم کنید و سپس کار ارسال و غربالگری را روی آخرین پلتفرم مدیریت اطلاعات هشدار انجام دهید. روش کلی هشدار OTN این است که NMS تمام انواع اول و دوم هشدارها را تنظیم و به پلتفرم مدیریت اطلاعات هشدار ارسال میکند و سپس پلتفرم اطلاعات هشدار یک وقفه سرویس واحد را تجزیه و تحلیل میکند، اطلاعات هشدار اصلی وقفه مسیر نوری و (در صورت وجود) اطلاعات هشدار سوئیچینگ حفاظتی به مهندس بهرهبرداری و نگهداری ارسال میشود. سه اطلاعات فوق احتمالاً میتوانند برای تشخیص و پردازش خطا استفاده شوند. هنگام تنظیم دریافت، میتوانید تنظیمات اعلان تلفنی را برای هشدارهای اصلی مانند خرابی سیگنال کامپوزیت که فقط در صورت پارگی فیبرهای نوری رخ میدهد، مانند موارد زیر تنظیم کنید:
توضیحات چینی زنگ هشدار
توضیحات انگلیسی هشدار نوع هشدار شدت و محدودیت
از دست دادن سیگنال لایه بار OMS، هشدار ارتباطی OMS_LOS_P، بحرانی (FM)
ورودی/خروجی ترکیبی از دست دادن سیگنال ارتباط MUT_LOS هشدار اضطراری (FM)
از دست دادن بار مفید OTS
سیگنال OTS_LOS_P ارتباط هشدار بحرانی (FM)
نشانگر از دست دادن محموله OTS، هشدار ارتباطی OTS_PMI، هشدار فوری (FM)
رابط کاربری شمالی NMS، مانند رابط XML که در حال حاضر توسط Huawei و ZTE Alang پشتیبانی میشود، معمولاً برای ارسال اطلاعات هشدار نیز استفاده میشود.
۵ مدیریت عملکرد
پایداری سیستم OTN به شدت به دادههای عملکرد جنبههای مختلف سیستم، مانند مدیریت توان نوری فیبر تنه، مدیریت توان نوری هر کانال در سیگنال مالتی پلکس شده و مدیریت حاشیه OSNR سیستم وابسته است. این محتواها باید به پروژه نظارت بر سیستم شبکه شرکت اضافه شوند تا بتوان عملکرد سیستم را در هر زمان دانست و عملکرد را به موقع بهینه کرد تا پایداری شبکه تضمین شود. علاوه بر این، میتوان از نظارت طولانی مدت بر عملکرد و کیفیت فیبر نیز برای کشف تغییرات در مسیریابی فیبر استفاده کرد و از تغییر مسیریابی فیبر توسط برخی از تأمینکنندگان فیبر بدون اطلاع قبلی که منجر به نقاط کور در عملیات و نگهداری و بروز خطر مسیریابی فیبر میشود، جلوگیری کرد. البته، این امر به حجم زیادی از دادهها برای آموزش مدل نیاز دارد تا کشف تغییرات مسیریابی دقیقتر باشد.
۶. مدیریت DCN
منظور از DCN در اینجا شبکه ارتباطی مدیریتی تجهیزات OTN است که مسئول ساختار شبکه مدیریت هر عنصر شبکه OTN است. شبکه OTN همچنین بر مقیاس و پیچیدگی شبکه DCN تأثیر میگذارد. به طور کلی، دو روش برای شبکه DCN وجود دارد:
۱. NE های دروازه فعال و آماده به کار را در کل شبکه OTN تأیید کنید. سایر NE های غیر دروازه، NE های معمولی هستند. سیگنال های مدیریتی همه NE های معمولی از طریق کانال OSC در لایه OTS در OTN به NE های دروازه فعال و آماده به کار می رسند و سپس به شبکه IP که NMS در آن قرار دارد متصل می شوند. این روش می تواند استقرار عناصر شبکه را در شبکه IP که NMS در آن قرار دارد کاهش دهد و از خود OTN برای حل مشکل مدیریت شبکه استفاده کند. با این حال، اگر فیبر ترانک قطع شود، عناصر شبکه از راه دور مربوطه نیز تحت تأثیر قرار می گیرند و از مدیریت خارج می شوند.
۲. تمام عناصر شبکه شبکه OTN به عنوان عناصر شبکه دروازه پیکربندی شدهاند و هر عنصر شبکه دروازه به طور مستقل و بدون عبور از کانال OSC با شبکه IP که NMS در آن قرار دارد ارتباط برقرار میکند. این امر تضمین میکند که ارتباط مدیریتی عناصر شبکه تحت تأثیر قطع فیبر نوری اصلی قرار نمیگیرد و عناصر شبکه همچنان میتوانند از راه دور مدیریت شوند، که همه آنها به شبکه IP متصل هستند و هزینههای بهرهبرداری و نگهداری برای کارکنان شبکه IP سنتی نیز کاهش مییابد.
در ابتدای ساخت شبکه DCN، برنامهریزی عناصر شبکه و تخصیص آدرس IP باید انجام شود. به طور خاص، سرور مدیریت شبکه باید هنگام استقرار تا حد امکان از سایر شبکهها جدا شود. در غیر این صورت، بعداً تعداد لینکهای مش در شبکه زیاد خواهد بود و لرزش شبکه در حین نگهداری طبیعی خواهد بود و عناصر شبکه معمولی متصل نخواهند شد. مشکلاتی مانند عنصر شبکه دروازه ظاهر میشود و آدرس شبکه تولید و آدرس شبکه DCN دوباره استفاده میشوند که بر شبکه تولید تأثیر میگذارد.
زمان ارسال: ۱۹ دسامبر ۲۰۲۲