Optesch Wellenlängtenmultiplexing ass eng Technologie, déi optesch Signaler mat verschiddene Wellenlängten an enger optescher Faser iwwerdroen. De Grondprinzip ass et, optesch Signaler mat verschiddene Wellenlängten um Sendenden ze kombinéieren (Multiplexen), se mat der selwechter optescher Faser op der optescher Kabelleitung fir d'Iwwerdroung ze verbannen, an d'optesch Signaler vun de kombinéierte Wellenlängten um Empfangenden ze trennen (Demultiplexen). Nom weidere Veraarbechtung gëtt dat ursprénglecht Signal erëmgewonne a weider un verschidden Terminaler geschéckt.
WDM-Wellenlängtenmultiplexing ass kee neit Konzept. Zu Ufank vum Entstoe vun der Glasfaserkommunikatioun hunn d'Leit gemierkt, datt déi enorm Bandbreet vun der Glasfaser fir d'Wellenlängtenmultiplexing-Iwwerdroung benotzt ka ginn, awer virun den 1990er Joren gouf et kee groussen Duerchbroch an dëser Technologie. Schnell Entwécklung Vun 155Mbit/s op 622Mbit/s op 2,5Gbit/s D'TDM-Rate vum System huet sech an de leschte Jore vervierfacht. D'Leit konzentréiere sech selten op eng aner Technologie, wann eng Technologie séier virukënnt. Ëm 1995 E wichtege Grond fir den Wendepunkt an der Entwécklung vum WDM-System ass, datt d'Leit zu där Zäit Réckschléi an der TDM 10Gbit/s Technologie erlieft hunn, a vill Aen hunn sech op d'Multiplexing an d'Veraarbechtung vun optesche Signaler geriicht. Eréischt duerno hat de WDM-System eng breet Palette vun Uwendungen weltwäit.
Zäitpunkt vun der Verëffentlechung: 20. Juni 2022