Ang optical wavelength division multiplexing usa ka teknolohiya nga nagpadala og multi-wavelength optical signals sa usa ka optical fiber. Ang sukaranang prinsipyo mao ang paghiusa (multiplex) sa mga optical signals nga lain-laing wavelengths sa transmitting end, ikonektar kini sa samang optical fiber sa optical cable line para sa transmission, ug ibulag (demultiplex) ang mga optical signals sa gihiusang wavelengths sa receiving end, ug dugang proseso, ang orihinal nga signal makuha ug ipadala sa lain-laing mga terminal.
Ang WDM wavelength division multiplexing dili bag-o nga konsepto. Sa pagsugod sa paggamit sa optical fiber communication, nasabtan sa mga tawo nga ang dakong bandwidth sa optical fiber magamit para sa wavelength multiplexing transmission, apan sa wala pa ang 1990s, walay dakong kalamboan niini nga teknolohiya. Paspas nga pag-uswag Gikan sa 155Mbit/s ngadto sa 622Mbit/s ngadto sa 2.5Gbit/s Ang TDM rate sa sistema misaka og upat ka pilo sa miaging pipila ka tuig. Talagsa ra nga hatagan og pagtagad sa mga tawo ang laing teknolohiya kon ang usa ka teknolohiya kusog nga modagan. Mga 1995. Usa ka importanteng rason sa turning point sa pag-uswag sa WDM system mao nga ang mga tawo nakasugat og mga kapakyasan sa TDM 10Gbit/s nga teknolohiya niadtong panahona, ug daghang mga mata ang naka-focus sa multiplexing ug pagproseso sa optical signals. Niadtong panahona lamang nga ang WDM system adunay halapad nga mga aplikasyon sa tibuok kalibutan.
Oras sa pag-post: Hunyo-20-2022