عملکرد فعلی شبکه DCI (بخش اول)

پس از اینکه شبکه DCI فناوری OTN را معرفی کرد، معادل اضافه کردن یک قطعه کامل از کار است که قبلاً از نظر عملیاتی وجود نداشت. شبکه سنتی مرکز داده یک شبکه IP است که متعلق به فناوری شبکه منطقی است. OTN در DCI یک فناوری لایه فیزیکی است و نحوه کار با لایه IP به روشی دوستانه و راحت، راه درازی برای عملیاتی شدن است.

در حال حاضر، هدف عملیات مبتنی بر OTN همانند هر زیرسیستم مرکز داده است. همه آنها با هدف به حداکثر رساندن اثربخشی منابع سرمایه‌گذاری شده در زیرساخت‌های پرهزینه و ارائه بهترین پشتیبانی برای خدمات بالادستی انجام می‌شوند. پایداری سیستم پایه را بهبود می‌بخشند، عملیات و نگهداری کارآمد را تسهیل می‌کنند، به تخصیص منطقی منابع کمک می‌کنند، باعث می‌شوند منابع سرمایه‌گذاری شده نقش بیشتری ایفا کنند و منابع سرمایه‌گذاری نشده را به طور منطقی تخصیص می‌دهند.

عملکرد OTN عمدتاً شامل چندین بخش است: مدیریت داده‌های عملیاتی، مدیریت دارایی‌ها، مدیریت پیکربندی، مدیریت هشدار، مدیریت عملکرد و مدیریت DCN.

۱ داده‌های عملیاتی

آمارگیری از داده‌های خطا، تشخیص خطاهای انسانی، خطاهای سخت‌افزاری، خطاهای نرم‌افزاری و خطاهای شخص ثالث، و انجام تجزیه و تحلیل آماری در مورد انواع خطاهای بالا، تدوین برنامه‌های پردازش هدفمند و هموار کردن راه برای پردازش خودکار خطاها پس از استانداردسازی در آینده. بر اساس تجزیه و تحلیل داده‌های خطا، سیستم برای کارهای آینده مانند طراحی معماری و انتخاب تجهیزات بهینه شده است تا هزینه عملیات و نگهداری بعدی کاهش یابد. برای OTN، آمارگیری از خطاها را از تقویت‌کننده‌های نوری، بردها، ماژول‌ها، مالتی‌پلکسرها، جامپرهای بین دستگاهی، فیبرهای ترانک، شبکه‌های DCN و غیره انجام دهید، در ابعاد سازنده، ابعاد شخص ثالث و غیره مشارکت کنید و تجزیه و تحلیل داده‌های چند بعدی را برای داده‌های دقیق‌تر انجام دهید. می‌تواند وضعیت موجود شبکه را به طور دقیق منعکس کند.

آمار مربوط به داده‌های تغییر را تهیه کنید، پیچیدگی و تأثیر تغییر را تشخیص دهید، پرسنل را تخصیص دهید و تغییرات را طبق فرآیند تحلیل تقاضا، طرح تغییر، پنجره تنظیمات، اطلاع‌رسانی به کاربران، اجرای عملیات و بررسی خلاصه انجام دهید و در نهایت می‌توانید تغییرات مختلفی ایجاد کنید. این پنجره‌ها به پنجره‌هایی تقسیم شده‌اند که حتی برای اجرا در طول روز تنظیم شده‌اند، به طوری که تخصیص پرسنل در حال تغییر منطقی‌تر است، فشار کار و زندگی را کاهش می‌دهد و شادی مهندسان عملیاتی را بهبود می‌بخشد. همچنین می‌تواند داده‌های آماری نهایی را ادغام کرده و از آن به عنوان مرجعی برای کارایی و توانایی کار پرسنل استفاده کند. در عین حال، اجازه می‌دهد تغییرات عادی در جهت استانداردسازی و اتوماسیون توسعه یابند و هزینه‌های مختلف را کاهش دهند.

جمع‌آوری آمار توزیع خدمات OTN به شما کمک می‌کند تا از میزان استفاده از شبکه مطلع باشید و توزیع شبکه در کل شبکه و توزیع خدمات را پس از افزایش حجم کسب‌وکار کنترل کنید. اگر آن را به صورت تقریبی انجام دهید، می‌توانید بدانید که یک کانال واحد از کدام سرویس شبکه استفاده می‌کند، مانند شبکه خارجی، اینترانت، شبکه HPC، شبکه خدمات ابری و غیره. اگر آن را به صورت جزئی انجام دهید، می‌توانید سیستم جریان کامل را برای تجزیه و تحلیل میزان استفاده از ترافیک خاص کسب‌وکار ترکیب کنید. هزینه‌های پهنای باند مختلف به بخش‌های مختلف کسب‌وکار اختصاص داده می‌شود تا به آنها در بهینه‌سازی ترافیک کسب‌وکار، بازیافت و تنظیم کانال‌های کاری کم‌مصرف در هر زمان و گسترش کانال‌های تجاری پرمصرف کمک کند.

داده‌های پایداری آماری، که داده‌های مرجع اصلی برای SLA هستند، همچنین شمشیر داموکلس بر سر هر پرسنل عملیات و نگهداری هستند. آمار داده‌های پایداری OTN به دلیل حفاظت خاص خود باید متمایز شوند. به عنوان مثال، اگر یک مسیر واحد قطع شود، کل پهنای باند در لایه IP تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد، چه در SLA گنجانده شود؛ اگر پهنای باند IP نصف شود، اما کسب و کار تحت تأثیر قرار نگیرد، چه در SLA گنجانده شود؛ چه یک خرابی تک کانال در SLA گنجانده شود؛ افزایش تأخیر مسیر حفاظتی بر پهنای باند شبکه تأثیر نمی‌گذارد، اما بر کسب و کار تأثیر می‌گذارد، چه در SLA گنجانده شود و غیره. رویه کلی این است که قبل از ساخت و ساز، طرف کسب و کار را از خطراتی مانند لرزش و تغییرات تأخیر مطلع کنید. SLA بعدی بر اساس تعداد کانال‌های معیوب * پهنای باند یک کانال معیوب واحد، تقسیم بر تعداد کل کانال‌ها * مجموع پهنای باند کانال مربوطه محاسبه می‌شود و سپس در ضرب می‌شود. بر اساس زمان تأثیر، مقدار به دست آمده به عنوان استاندارد محاسبه SLA استفاده می‌شود.

۲ مدیریت دارایی

دارایی‌های تجهیزات OTN نیز به مدیریت چرخه عمر (ورود، آنلاین شدن، اسقاط، مدیریت خطا) نیاز دارند، اما برخلاف سرورها، سوئیچ‌های شبکه و سایر تجهیزات، ساختار تجهیزات OTN پیچیده‌تر است. تجهیزات OTN شامل تعداد زیادی برد عملکردی است، بنابراین لازم است روشی برای مدیریت کامل دارایی در طول مدیریت طراحی شود. پلتفرم اصلی مدیریت دارایی IP در مرکز داده بر اساس سرورها و سوئیچ‌ها است و سطح دستگاه master-slave تنظیم خواهد شد. بر این اساس OTN، سطح master-slave شامل مدیریت سلسله مراتبی خواهد بود، اما لایه‌های بیشتری وجود دارد. سطح مدیریت عمدتاً توسط عنصر شبکه -> زیررک -> کارت برد -> ماژول انجام می‌شود:

۲.۱. عنصر شبکه یک دستگاه مجازی است، بدون اشیاء فیزیکی. این عنصر برای مدیریت و اولین نقطه منطقی در شبکه OTN استفاده می‌شود و به واحد سطح اول در مدیریت شبکه OTN تعلق دارد. یک اتاق تجهیزات فیزیکی ممکن است یک یا چند NE داشته باشد. یک عنصر شبکه شامل چندین زیررک، مانند زیررک‌های لایه نوری، زیررک‌های لایه الکتریکی، و مالتی‌پلکسرهای خارجی و دی‌مالتی‌پلکسرها نیز به عنوان یک زیررک در نظر گرفته می‌شوند. هر زیررک می‌تواند به صورت سری متصل شود و متعلق به یک زیررک در یک سایت عنصر شبکه واحد است. شماره‌گذاری. علاوه بر این، عنصر شبکه شماره SN دارایی ندارد، بنابراین باید از این نظر با پلتفرم مدیریت، به ویژه با اطلاعات موجود در لیست خرید و پلتفرم مدیریت عملیات و نگهداری بعدی، همسو باشد تا از بررسی دارایی‌هایی که با یکدیگر مطابقت ندارند، جلوگیری شود. به هر حال، عنصر شبکه یک دارایی مجازی است. .

۲.۲. بزرگترین واحد فیزیکی خاص تجهیزات OTN، شاسی، یعنی سابرک است که به سطح دوم عنصر شبکه سطح اول تعلق دارد. این یک واحد سطح دوم است و یک عنصر شبکه حداقل یک دستگاه سابرک دارد. این سابرک‌ها به مدل‌های مختلف از تولیدکنندگان مختلف با عملکردهای مختلف، از جمله سابرک‌های الکترونیکی، سابرک‌های فوتونی، سابرک‌های عمومی و غیره تقسیم می‌شوند. سابرک دارای یک شماره SN خاص است، اما شماره SN آن را نمی‌توان به طور خودکار از طریق پلتفرم مدیریت شبکه به دست آورد و فقط می‌توان آن را در محل بررسی کرد. جابجایی و تغییر سابرک پس از آنلاین شدن آن به ندرت اتفاق می‌افتد. بردهای مختلفی در سابرک قرار داده می‌شوند.

۲.۳. در داخل سابرک سطح دوم OTN، اسلات‌های سرویس خاصی برای قرارگیری وجود دارد. اسلات‌ها دارای شماره هستند و برای درج بردهای سرویس مختلف شبکه‌های نوری استفاده می‌شوند. این بردها اساس پشتیبانی از خدمات شبکه OTN هستند و هر برد می‌تواند از طریق سیستم مدیریت شبکه، SN خود را جستجو کند. این بردها واحدهای سطح سوم در مدیریت دارایی OTN هستند. بردهای تجاری مختلف اندازه‌های مختلفی دارند، اسلات‌های مختلفی را اشغال می‌کنند و عملکردهای متفاوتی دارند. بنابراین، هنگامی که یک برد باید به یک سابرک واحد سطح دوم اختصاص داده شود، پلتفرم دارایی باید به یک برد واحد اجازه دهد تا از چندین یا نیم اسلات برای مطابقت با شماره اسلات‌های روی سابرک استفاده کند.

۲.۴. مدیریت دارایی ماژول نوری. ماژول‌ها به استفاده از بردهای خدماتی بستگی دارند. همه بردهای تجاری باید مالکیت ماژول نوری را مجاز بدانند، اما همه بردهای تجهیزات OTN نباید به ماژول‌های نوری متصل شوند، بنابراین بردها نیز باید مجاز به عدم وجود ماژول باشند. هر ماژول نوری دارای شماره SN است و ماژول قرار داده شده روی برد باید با شماره پورت برد هم‌تراز باشد تا جستجوی مکان آسان شود.

تمام این اطلاعات را می‌توان از طریق رابط کاربری northbound پلتفرم مدیریت شبکه جمع‌آوری کرد و دقت اطلاعات دارایی‌ها را می‌توان از طریق جمع‌آوری آنلاین و تأیید و تطبیق آفلاین مدیریت کرد. علاوه بر این، تجهیزات OTN شامل تضعیف‌کننده‌های نوری، جامپرهای کوتاه و غیره نیز می‌شوند. این دستگاه‌های مصرفی را می‌توان مستقیماً به عنوان مواد مصرفی مدیریت کرد.