Γενικά, ένας πομποδέκτης είναι μια συσκευή που μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει σήματα, ενώ ένας πομποδέκτης είναι ένα εξάρτημα του οποίου ο επεξεργαστής είναι προγραμματισμένος να παρακολουθεί τα εισερχόμενα σήματα και να έχει προγραμματισμένες απαντήσεις σε δίκτυα επικοινωνίας οπτικών ινών. Στην πραγματικότητα, οι πομποδέκτες συνήθως χαρακτηρίζονται από τον ρυθμό μετάδοσης δεδομένων τους και τη μέγιστη απόσταση που μπορεί να διανύσει ένα σήμα. Οι πομποδέκτες και οι πομποδέκτες είναι διαφορετικοί και όχι εναλλάξιμοι. Αυτό το άρθρο εξηγεί τη διαφορά μεταξύ πομποδεκτών και επαναληπτών.
Πομποδέκτες έναντι αναμεταδοτών: Ορισμοί
Στις επικοινωνίες οπτικών ινών, οι οπτικοί πομποδέκτες έχουν σχεδιαστεί για να μεταδίδουν και να λαμβάνουν οπτικά σήματα. Οι συνήθως χρησιμοποιούμενες μονάδες πομποδέκτη είναι συσκευές εισόδου/εξόδου (in/out) με δυνατότητα εναλλαγής εν ώρα λειτουργίας, οι οποίες συνδέονται σε συσκευές δικτύου, όπως διακόπτες δικτύου, διακομιστές και τα παρόμοια. Οι οπτικοί πομποδέκτες χρησιμοποιούνται συνήθως σε κέντρα δεδομένων, εταιρικά δίκτυα, cloud computing, συστήματα δικτύου FTTX. Υπάρχουν πολλά είδη πομποδεκτών, συμπεριλαμβανομένων των πομποδεκτών 1G SFP, 10G SFP+, 25G SFP28, 40G QSFP+, 100G QSFP28, 200G, ακόμη και 400G. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μια ποικιλία καλωδίων ή χάλκινων καλωδίων για μετάδοση μεγάλων αποστάσεων σε δίκτυα μικρών ή μεγάλων αποστάσεων. Επιπλέον, υπάρχουν πομποδέκτες οπτικών ινών BiDi που επιτρέπουν στις μονάδες να μεταδίδουν και να λαμβάνουν δεδομένα μέσω μίας μόνο οπτικής ίνας για την απλοποίηση των συστημάτων καλωδίωσης, την αύξηση της χωρητικότητας του δικτύου και τη μείωση του κόστους. Επιπλέον, οι μονάδες CWDM και DWDM που πολυπλέκουν διαφορετικά μήκη κύματος σε μία ίνα είναι κατάλληλες για μετάδοση μεγάλων αποστάσεων σε δίκτυα WDM/OTN.
Διαφορά μεταξύ πομποδέκτη και αναμεταδότη
Τόσο οι επαναλήπτες όσο και οι πομποδέκτες είναι λειτουργικά παρόμοιες συσκευές που μετατρέπουν τα ηλεκτρικά σήματα πλήρους αμφίδρομης μετάδοσης σε οπτικά σήματα πλήρους αμφίδρομης μετάδοσης. Η διαφορά μεταξύ τους είναι ότι ο πομποδέκτης οπτικής ίνας χρησιμοποιεί μια σειριακή διεπαφή, η οποία μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει σήματα στην ίδια μονάδα, ενώ ο επαναλήπτης χρησιμοποιεί μια παράλληλη διεπαφή, η οποία απαιτεί δύο μονάδες οπτικής ίνας για να επιτύχει ολόκληρη τη μετάδοση. Δηλαδή, ο επαναλήπτης πρέπει να στείλει ένα σήμα μέσω μιας μονάδας στη μία πλευρά και η μονάδα στην άλλη πλευρά ανταποκρίνεται σε αυτό το σήμα.
Παρόλο που ένας αναμεταδότης μπορεί εύκολα να χειριστεί παράλληλα σήματα χαμηλότερου ρυθμού, έχει μεγαλύτερο μέγεθος και υψηλότερη κατανάλωση ενέργειας από έναν πομποδέκτη. Επιπλέον, οι οπτικές μονάδες μπορούν να παρέχουν μόνο ηλεκτρική σε οπτική μετατροπή, ενώ οι αναμεταδότες μπορούν να επιτύχουν ηλεκτρική σε οπτική μετατροπή από το ένα μήκος κύματος στο άλλο. Επομένως, οι αναμεταδότες μπορούν να θεωρηθούν ως δύο πομποδέκτες τοποθετημένοι πλάτη με πλάτη, οι οποίοι είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιηθούν για μετάδοση μεγάλων αποστάσεων σε συστήματα WDM που δεν μπορούν να προσεγγιστούν από συνηθισμένους οπτικούς πομποδέκτες.
Συμπερασματικά, οι πομποδέκτες και οι αναμεταδότες διαφέρουν εγγενώς ως προς τη λειτουργία και την εφαρμογή. Οι επαναλήπτες οπτικών ινών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μετατροπή διαφορετικών τύπων σημάτων, συμπεριλαμβανομένων των πολυτροπικών σε μονοτροπικών, των διπλών οπτικών ινών σε μονοτροπικών και ενός μήκους κύματος σε άλλο. Οι πομποδέκτες, οι οποίοι μπορούν να μετατρέψουν μόνο ηλεκτρικά σήματα σε οπτικά σήματα, χρησιμοποιούνται εδώ και καιρό σε διακομιστές, διακόπτες εταιρικών δικτύων και δίκτυα κέντρων δεδομένων.
Ώρα δημοσίευσης: 15 Αυγούστου 2022