Optik dalga boyu bölmeli çoklama, çok dalga boylu optik sinyalleri tek bir optik fiberde ileten bir teknolojidir. Temel prensip, farklı dalga boylarındaki optik sinyalleri iletim ucunda birleştirmek (çoklamak), bunları iletim için optik kablo hattı üzerindeki aynı optik fibere bağlamak ve alıcı uçta birleştirilmiş dalga boylarının optik sinyallerini ayırmak (demultipleks) ve daha fazla işleme tabi tutarak orijinal sinyali geri kazanmak ve farklı terminallere göndermektir.
WDM (Wave Division Multiplexing) yeni bir kavram değil. Optik fiber iletişiminin ortaya çıkışının başlarında, optik fiberin muazzam bant genişliğinin dalga boyu çoklama iletimi için kullanılabileceği fark edildi, ancak 1990'lardan önce bu teknolojide büyük bir atılım yaşanmadı. Hızlı gelişim: 155 Mbit/s'den 622 Mbit/s'ye ve 2,5 Gbit/s'ye kadar TDM sistem hızı son birkaç yılda dört katına çıktı. Bir teknoloji hızla ilerlerken insanlar nadiren başka bir teknolojiye dikkat eder. 1995 civarında, WDM sisteminin gelişiminde bir dönüm noktası oldu; o zamanlar TDM 10 Gbit/s teknolojisinde yaşanan aksaklıklar nedeniyle birçok kişi optik sinyallerin çoklanması ve işlenmesine odaklandı. Ancak o zaman WDM sistemi dünya çapında geniş bir uygulama alanına sahip oldu.
Yayın tarihi: 20 Haz-2022