با توجه به پهنای باند بالا و تضعیف کم فیبر نوری، سرعت شبکه جهش بزرگی را تجربه میکند. فناوری فرستنده-گیرنده فیبر نوری نیز به سرعت در حال تکامل است تا بتواند نیازهای روزافزون به سرعت و ظرفیت را برآورده کند. بیایید نگاهی به چگونگی تأثیر این پیشرفت بر مراکز داده بیندازیم.
یک فیبرفرستنده-گیرنده نورییک مدار مجتمع (IC) است که میتواند دادهها را به طور مستقل در هر دو جهت ارسال و دریافت کند. این دستگاه یک فرستنده و گیرنده را در یک ماژول واحد ترکیب میکند که سیگنالهای الکتریکی را به سیگنالهای نوری تبدیل میکند و این سیگنالها را قادر میسازد تا به طور موثر از سروری به سرور دیگر از طریق کابلهای فیبر نوری منتقل شوند.
تبدیل کننده های فرستندهورودی الکتریکی به خروجی نوری از یک دیود لیزر یا منبع نور LED (نور از طریق یک کانکتور به فیبر نوری متصل شده و از طریق کابل فیبر نوری منتقل میشود). نور از انتهای فیبر به یک گیرنده متصل میشود و یک آشکارساز، نور را به یک سیگنال الکتریکی تبدیل میکند که برای استفاده توسط دستگاه گیرنده آماده میشود. درون یک فرستنده/گیرنده فیبر نوری چه چیزی وجود دارد؟
فرستنده-گیرندههای فیبر نوری شامل فرستندهها، گیرندهها، دستگاههای نوری و تراشهها هستند. تراشه معمولاً به عنوان قلب ماژول فیبر نوری در نظر گرفته میشود. در سالهای اخیر، علاقه فزایندهای به استفاده از فوتونیک سیلیکونی در تراشههای فرستنده-گیرنده وجود داشته است - ساخت لیزر روی سیلیکون و سپس ترکیب اجزای نوری با مدارهای مجتمع سیلیکونی. این امر نیاز به اتصالات سریعتر از رک به رک و در سراسر مراکز داده را برطرف میکند. این امر به طور مؤثر فرآیند مونتاژ را ساده میکند. علاوه بر این، فرستنده-گیرندهها را میتوان فشردهتر ساخت، فضای کلی سرور را کاهش داد و مراکز داده کوچکتر و کمحجمتری را در عین حفظ تراکم بالای پورت فراهم کرد. از سوی دیگر، اندازه کوچکتر به معنای مصرف برق کمتر و هزینه کمتر است.
تاریخچه مختصری از فرستنده و گیرندههای نوری
بهکارگیری فناوری فوتونیک سیلیکونی در تراشههای فرستنده-گیرنده تا حدودی گواهی بر پیشرفت عظیم در فناوری فرستنده-گیرنده فیبر نوری است. روند این است که فرستنده-گیرندههای فیبر نوری به سمت اندازههای جمعوجورتر و نرخ داده بالاتر حرکت میکنند تا بتوانند با افزایش ترافیک داده ناشی از انقلاب اینترنت سازگار شوند.
زمان ارسال: اکتبر-09-2022